Behandeling van urine-incontinentie: wat te doen tegen urineverlies?

Heb je last van incontinentie of heeft iemand in je omgeving te maken met urineverlies en vraag je je af welke behandelingen mogelijk zijn? Wij leggen de oplossingen uit die er zijn om vrouwen te helpen of het leven makkelijker te maken bij urine-incontinentie.

Wat te doen tegen urineverlies naast een behandeling tegen incontinentie?

Je afspraak bij de dokter is pas over 2 weken (dankzij de medische woestijnen...)? Het duurt even voordat je behandeling tegen incontinentie effect heeft? 

Leef rustiger met urineverlies dankzij de ondersteunende slips van Smoon die urineverlies verminderen en je helpen deze lastige momenten beter te doorstaan naast je behandeling. Wist je trouwens dat Smoon oorspronkelijk een Frans merk van menstruatieondergoed was?

Urine-incontinentie begrijpen

Urine-incontinentie kan een bron van ongemak zijn, maar er bestaan verschillende oplossingen en behandelingen om urineverlies aan te pakken. Of het nu door aandrang of inspanning komt, urineverlies kan worden behandeld met gedragsmethoden, medicatie, of zelfs chirurgie om incontinentie te behandelen. 

Bekkenbodem- en sluitspiertraining is vaak de eerste stap. Advies over hygiëne en voeding kan ook bijdragen aan verbetering van de situatie.

Definitie en symptomen van urine-incontinentie

Urine-incontinentie wordt gedefinieerd als onvrijwillig urineverlies, zowel overdag als 's nachts. Het is een probleem op het gebied van hygiëne en sociaal functioneren, vaak aangeduid als "urineverlies". De symptomen variëren per persoon, maar kunnen urineverlies omvatten bij inspanning zoals hoesten, niezen, lachen of plotselinge bewegingen.

Een plotselinge en oncontroleerbare drang om te plassen, ook wel "urgentie" genoemd, kan ook optreden, waarbij er niet altijd tijd is om naar het toilet te gaan. Er zijn verschillende soorten incontinentie, waaronder inspanningsincontinentie en aandrangincontinentie, en dus verschillende vormen van behandeling tegen incontinentie.

Hoe wordt urine-incontinentie bij vrouwen behandeld?

Er zijn verschillende opties beschikbaar om urine-incontinentie bij vrouwen te behandelen.

1. De bekkenbodemtherapiesessies, uitgevoerd door een fysiotherapeut of verloskundige, vormen vaak het eerste behandelniveau. Deze gerichte fysiotherapie is bedoeld om de spieren van de bekkenbodem te versterken.
2. Een medicamenteuze behandeling kan ook worden overwogen, bijvoorbeeld met desmopressine die de hoeveelheid geproduceerde urine beperkt.
3. Bij vrouwen in de menopauze kan een lokale oestrogeenbehandeling worden aanbevolen als er geen contra-indicaties zijn.
4. Tot slot kan in sommige gevallen een chirurgische ingreep worden voorgesteld.

Bekkenbodem- en sfinctertheorie bij de behandeling van incontinentie

De bekkenbodem- en sfinctertheorie is een therapeutische methode gericht op het versterken van de bekkenbodemspieren om de controle over de blaas te verbeteren. Het is vaak de eerste voorgestelde behandeling bij urine-incontinentie, vooral bij inspanningsincontinentie.

De therapie volgt meestal drie belangrijke stappen:

• De evaluatie: om het type en de ernst van de incontinentie te beoordelen.
• De eigenlijke therapie: om de spieren van het bekkenbodem te versterken.
• Zelfmanagement: om de patiënt in staat te stellen de behaalde resultaten van de therapie te behouden.

Deze therapeutische aanpak, de eerste behandeling tegen incontinentie, wordt meestal uitgevoerd door een fysiotherapeut of verloskundige.

Wat is de meest voorgeschreven behandeling tegen urineverlies door artsen voor een vrouw?

De meest voorgeschreven behandeling tegen urineverlies bij vrouwen hangt af van het type incontinentie.

1. Bij aandrangincontinentie worden meestal anticholinerge medicijnen of agonisten van muscarinereceptoren voorgeschreven om de blaasspasmen te verminderen.
2. Bij inspanningsincontinentie is bekkenbodemtherapie vaak de eerste keuze.
3. In sommige gevallen kan duloxetine, een medicijn dat de samentrekkingen van de urinebuis versterkt, worden gebruikt.
4. Voor ernstigere gevallen worden chirurgische behandelingen tegen incontinentie overwogen. Het is essentieel om met een zorgprofessional te overleggen om de meest geschikte behandeling voor de specifieke situatie van elke vrouw te kiezen.

Alles wat u moet weten over medicamenteuze behandelingen van urine-incontinentie

Anticholinergica: definitie en gebruik

De anticholinergica zijn een klasse medicijnen die vaak wordt gebruikt bij de behandeling van urine-incontinentie. Ze werken door de zenuwsignalen die spiercontracties in de blaas veroorzaken te blokkeren, waardoor symptomen van een overactieve blaas zoals incontinentie en aandrang worden verminderd.

Het gebruik van anticholinergica als behandeling tegen incontinentie kan worden overwogen bij aandrangincontinentie, soms in combinatie met hormoontherapie afhankelijk van de patiënt. Voorbeelden zijn medicijnen zoals solifenacine of darifenacine, die de vulcapaciteit van de blaas vergroten en spasmen van de blaasspierwand verminderen.

Het is belangrijk op te merken dat verschillende anticholinergica worden vergoed door de zorgverzekering, waaronder oxybutynine en trospiumchloride in het kader van een behandeling tegen urineverlies. Bij intolerantie voor een anticholinergicum wordt aanbevolen over te stappen op een ander anticholinergicum.

Medicijnen om minder te plassen: alternatieven voor Vesicare en Toviaz

Naast Vesicare en Toviaz zijn er andere effectieve medicijnen om de urinelozing te verminderen die kunnen worden gebruikt in een behandeling tegen incontinentie.

Bijvoorbeeld, Ditropan (oxybutynine) en Ceris worden ook gebruikt bij de symptomatische behandeling van aandrangincontinentie en/of pollakisurie bij volwassenen.

Aan de andere kant ontspant Mirabégron, een bèta-adrenerge stimulator, de blaasspierwand, waardoor de vulcapaciteit van de blaas toeneemt. Het kan echter ook de bloeddruk verhogen.

Tot slot, bij resistentie tegen medicamenteuze behandeling kunnen palliatieve behandelingen zoals beschermingen, opvangzakjes, blaaskatheter, penishulzen overwogen worden.

Het wordt aanbevolen een zorgprofessional te raadplegen om de behandeling aan uw specifieke situatie aan te passen.

Hoe kiest uw arts het beste medicijn tegen urineverlies?

Om het beste medicijn tegen urineverlies te kiezen, moet uw arts verschillende criteria in overweging nemen.

1. Allereerst het type incontinentie: sommige medicijnen zijn beter geschikt voor inspanningsincontinentie, andere voor aandrangincontinentie.
2. Vervolgens moet ook de tolerantie van de patiënt voor mogelijke bijwerkingen van medicijnen worden overwogen.
3. Tot slot moet rekening worden gehouden met de andere aandoeningen van de patiënt, omdat sommige medicijnen kunnen interageren met andere behandelingen.

Alleen uw arts kan u helpen de beste behandeling te kiezen op basis van deze criteria.

Chirurgische behandeling van urine-incontinentie

Het plaatsen van een onder-urethrale band: een effectieve oplossing?

Het plaatsen van een onder-urethrale band wordt gezien als een chirurgische behandelingsoptie voor inspanningsincontinentie, vooral bij vrouwen. Deze chirurgische techniek wordt beschouwd als weinig invasief en kenmerkt zich door de snelle uitvoering.

Het bestaat uit het plaatsen van een urethrale steunband, meestal van polypropyleen, die fungeert als een steunhangmat voor de urethra en helpt urineverlies bij inspanning te voorkomen. Deze procedure kan worden uitgevoerd onder lokale of regionale verdoving, waardoor vaak dezelfde dag nog naar huis kan worden gegaan.

Volgens bepaalde gegevens zou het zijn vermogen hebben aangetoond om inspanningsincontinentie bij meer dan 80% van de patiënten te genezen die niet reageerden op conservatieve behandelingen.

Echter, zoals bij elke chirurgische ingreep, is het niet zonder risico en kan het in sommige gevallen complicaties veroorzaken. Het is daarom essentieel dat elke patiënte deze optie met haar arts bespreekt om de geschiktheid ervan te beoordelen op basis van haar specifieke situatie.

Natuurlijke behandeling tegen urine-incontinentie

Natuurlijke methoden om urineverlies bij vrouwen te stoppen

Om urineverlies op een natuurlijke manier te beheersen, kunnen verschillende benaderingen worden overwogen. De Kegel-oefeningen worden vooral aanbevolen als behandeling tegen incontinentie om de bekkenbodemspieren te versterken. Deze oefeningen bestaan uit het aanspannen en ontspannen van deze spieren, waardoor hun vermogen om urine vast te houden verbetert.

Andere methoden om de bekkenbodem te versterken kunnen het beoefenen van yoga omvatten. Specifieke houdingen kunnen helpen deze spieren op een zachte manier te versterken.

Als aanvulling kan het gebruik van Geisha-ballen worden overwogen als onderdeel van een behandeling tegen urineverlies om het bekkenbodem te versterken. Deze apparaten zijn meestal gemaakt van siliconen en worden in de vagina ingebracht om de bekkenbodemspieren te stimuleren en te versterken. 

Tot slot biedt fytotherapie verschillende opties om urineverlies te beheersen, met planten zoals heermoes, bekend om het versterken van het bindweefsel van de blaas.

De rol van voeding en levensstijl

Het is bewezen dat voeding een cruciale rol speelt bij het beheersen van urine-incontinentie en mogelijk de eerste behandeling tegen urineverlies is. Elementen zoals vezels, aanwezig in fruit, groenten en volkoren granen, bevorderen de darmtransit en helpen een gezond gewicht te behouden, waardoor het risico op incontinentie door obesitas wordt verminderd.

Daarentegen kunnen bepaalde voedingsmiddelen en dranken de incontinentie verergeren. Alcohol, thee, koffie en pittige, zure of zoete voedingsmiddelen stimuleren de aandrang om te plassen en kunnen daardoor het urineverlies vergroten.

Veranderingen in de levensstijl kunnen ook helpen bij het beheersen van urine-incontinentie. Het wordt met name aanbevolen regelmatig te sporten, vooral oefeningen om de bekkenbodem te versterken, en de vochtinname voor het slapen te beperken om nachtelijk urineverlies te verminderen.

Het is ook belangrijk op te merken dat veroudering een risicofactor is voor urine-incontinentie, maar aanpassingen in de levensstijl kunnen helpen het urineverlies te verminderen.

Dagelijks omgaan met urine-incontinentie

Medische producten voor continentie

Medische producten voor continentie zijn een waardevolle hulp bij het dagelijks omgaan met urine-incontinentie en beperken de impact ervan op de levenskwaliteit van de betrokken personen.

Deze producten kunnen van verschillende aard zijn:

• Urinestopmiddelen, zoals absorberende beschermingen of urinekokers, zijn ontworpen om urineverlies op te vangen en te bevatten.
• Implanteerbare medische hulpmiddelen, zoals onder-urethrale banden of bekkenbodemverstevigingsimplantaten, worden gebruikt bij ernstige urine-incontinentie, vooral wanneer andere behandelingen niet succesvol zijn geweest.
• Sommige medicijnen, zoals antispasmodica of alfa-adrenerge stimulerende middelen, kunnen helpen de blaasfunctie te beheersen en de samentrekkingen van de urinebuis sluitspier te versterken.
• Bij Smoon zijn we ervan overtuigd dat de onderbroek die urineverlies vermindert tegenwoordig uw beste metgezel is naast een behandeling tegen incontinentie.

Het is essentieel om met een zorgprofessional te overleggen om het meest geschikte product voor elke situatie te kiezen.

Tips om te leven met urine-incontinentie

Leven met urine-incontinentie kan een uitdaging zijn, maar verschillende strategieën kunnen helpen om deze aandoening dagelijks te beheersen:

• Hanteer een plasrooster: Het kan nuttig zijn om de momenten van de dag waarop je het meest moet plassen bij te houden. Dit kan helpen om urineverlies te anticiperen en te beheersen.

• Gebruik hulpmiddelen: Hulpmiddelen zoals draagbare urinoirs of herinneringsapps om te drinken kunnen nuttig zijn.

• Plan toiletpauzes: Plan regelmatig toiletpauzes, vooral voor activiteiten die een lekkage kunnen veroorzaken.

• Behoud een goede intieme hygiëne: Het is essentieel om urineweginfecties te voorkomen die de incontinentie kunnen verergeren.

• Beheer stress: Stress kan incontinentie verergeren. Ontspanningstechnieken zoals meditatie of yoga kunnen helpen stress te verminderen.

• Pas je voeding aan: Sommige voedingsmiddelen kunnen de blaas irriteren en de urineproductie verhogen. Het kan nuttig zijn om de consumptie van deze voedingsmiddelen te verminderen.

Deze adviezen zijn bedoeld om het dagelijks omgaan met urine-incontinentie te verbeteren, maar vervangen geen passende medische behandeling tegen urineverlies.

Urine-incontinentie bij ouderen

Kenmerken en aanpak

Urine-incontinentie bij ouderen heeft bepaalde kenmerken die een specifieke aanpak en een aangepaste behandeling tegen urineverlies vereisen. Factoren zoals veroudering, het voorkomen van bepaalde aandoeningen of het gebruik van specifieke medicatie kunnen de symptomen verergeren.

De zorg kan verschillende zorgprofessionals omvatten, waaronder de huisarts, de uroloog, de gynaecoloog-obstetricus of de verloskundige. De behandeling wordt in overleg met de patiënt gekozen, rekening houdend met de oorzaak van de incontinentie, het type incontinentie en de ervaren hinder.

• Er kunnen gedragsmatige technieken worden toegepast, zoals het opstellen van een plasrooster.
• Een medicamenteuze behandeling kan worden voorgeschreven, rekening houdend met mogelijke bijwerkingen bij de oudere persoon.
• Bij falen van andere behandelingen kan een chirurgische ingreep worden overwogen, zoals het plaatsen van bandjes.

Tot slot kunnen bij ernstige incontinentie hulpmiddelen voor continentie worden voorgesteld om het dagelijks leven van de oudere persoon te verbeteren.

Geassocieerde medische problemen

Urine-incontinentie kan verband houden met verschillende medische problemen. Sommige neurologische aandoeningen zoals multiple sclerose of ziekten zoals diabetes en hoge bloeddruk kunnen het ontstaan van incontinentie bevorderen. Daarnaast kunnen een recente operatie of specifieke medicamenteuze behandelingen ook de oorzaak zijn.

Laten we ook opmerken dat urine-incontinentie een vroeg teken kan zijn van een aandoening van het ruggenmerg. In alle gevallen is een medische evaluatie nodig om de precieze oorzaak van de incontinentie te identificeren en de behandeling aan te passen.

Oplossingen aangepast aan de oudere persoon voor de behandeling van urineverlies

De behandeling van urine-incontinentie bij de oudere persoon vereist een aanpak die is afgestemd op zijn of haar specifieke behoeften. Onder de mogelijke oplossingen zijn er enkele die specifiek zijn voor deze doelgroep.

• De bekkenbodem- of gedragsrevalidatie : deze methode bestaat uit het versterken van de bekkenbodemspieren om de controle over de blaas te verbeteren. Het kan bijzonder effectief zijn bij inspanningsincontinentie.

• De medicamenteuze behandeling : bepaalde medicijnen kunnen helpen de urine-incontinentie onder controle te houden. De keuze van het medicijn hangt af van de oorzaak en het type incontinentie.

• Het verhogen van de waterinname : het wordt aanbevolen om tussen 1,5 en 2 liter water per dag te drinken om het risico op een urineweginfectie te verminderen. Het is beter om aan het begin van de dag te drinken om nachtelijk urineverlies te voorkomen.

• Het gebruik van hulpmiddelen voor continentie : bij ernstige incontinentie kunnen hulpmiddelen zoals beschermingen of luiers voor volwassenen het dagelijks leven van de oudere persoon verbeteren.

Het wordt aanbevolen een zorgprofessional te raadplegen die een diagnose kan stellen en een passende behandeling tegen urineverlies kan voorstellen. De besluitvorming gebeurt in overleg met de patiënt en rekening houdend met de ervaren hinder.